„NJENI“ PO MERI ČASTI I ČESTITOSTI

Nije knjiga „Moji“ tipična autobiografija, ali jeste autobiografija i „o drugima“, što reče Mihiz (božemeprosti, pomenuh Mihiza, neoprostivo uz ima Svetlane Broz, autorke, ali i osnivačice dobrotvorne organizacije Gariwo koja je i izdavač), ali u kojoj su priče birane po čvrstom moralnom principu istine o časti, čestitosti, dostojanstvu i nepokolebljivosti u tom principu. Junaci knjige, samo su time zaslužili da postanu „njeni“, a neki drugi u njoj su pomenuti samo ako su odbili „njene“ da im povrate izgubljeno dostojanstvo i čast, ukoliko su ih uopšte imali.

Svetlana Broz ovu svoju knjigu započinje kao i mnogi drugi pisci, motom. Njen je iz „Proroka“ Halila Džubrana: „Vaša deca i nisu vaša deca. To su sinovi i kćeri žudnje života za samim sobom… Vi ste lukovi iz kojih se deca odapinju kao strele…“  Ali, ovaj moto je u „Mojima“ svojevrsno poetsko vezivno tkivo za priče/eseje od kojih je sačinjena glavna priča kao jaka alegorijsko-metaforička slika, po(d)/(r)uka…